گیاه زعفران به دلیل داشتن ساختار فیزیولوژکی خاص تغذیه متفاوتی دارد. تغذیه درست و به موقع در زعفران سبب افزایش عملکرد و کیفیت محصول می شود. و با هدف تولید این محصول در بالاترین کیفیت و کمیت، انتخاب یک برنامه غذایی مناسب مهمترین مورد است.

شرایط مناسب کشت زعفران

خاک مناسب برای زعفران باید سبک و ترکیبی از شن و رس باشد که علاوه بر تامین مواد غذایی لازم، مقاومت خوبی در برابر شرایط منطقه ای داشته باشد. بنابراین برای دستیابی به کیفیت بالای محصول زمین با حاصلخیزی مناسب و زهکشی شده با خاک لومی-شنی دارای میزان مناسب آهک و با شوری کمتر از 2 میباشد. pH مناسب برای کشت زعفران 5/6 تا 7 بوده و در pH بالای ۸ جذب عناصر به خصوص آهن و سایر ریزمغذی ها، تقریبا صفر است.

از نظر شرایط مناسب آب و هوایی، زعفران در مناطق نیمه گرمسیری که و نقاطی تابستان گرم و خشک و زمستان ملایم دارد به خوبی رشد می کند. حداکثر دمای این گیاه بین ۴۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد بوده و در ارتفاع بین ۱۳۰۰ تا ۲۳۰۰ متر از سطح دریا عملکرد خوبی را نشان میدهد.

 

آبیاری زعفران

زعفران دارای نیاز آبی کمی بوده و چون آبیاری زیاد و عمیق برای گیاه غیرقابل استفاده میباشد بهتر است به جای دادن آب زیاد دفعات آبیاری را افزایش داد. در یک سال عادی بهترین زمان آبیاری اول در سردسیر دهه اول مهر و در گرمسیر اواخر مهر می‌باشد و معمولاً مزارع زعفران ۵ بار در سال آبیاری می‌شوند. با توجه به نیاز کم آب زعفران معمولا کشاورزان از روش های سنتی استفاده می کنند اما در طی تحقیقات استفاده از روش قطره ای و استفاده از نوار تیپ جهت آبیاری ردیف های کشت زعفران  نیز قابل استفاده است و با استفاده از روش قطره ای تا حدود زیادی میتوان آب مصرفی را کاهش و عملکرد محصول را افزایش داد.

 

کوددهی و تغذیه زعفران

تغذیه زعفران در 6 مرحله انجام میشود و کودهای توصیه شده در هر مرحله به شرح زیر است:

1)پیش از کاشت: در این مرحله و با توجه به نیاز خاک، کودهای فسفات، پتاس و ازت و کود دامی پوسیده به زمین داده میشود.

2)پیش از آبیاری: قبل از آبیاری اول از کود ازته به صورت سولفات آمونیوم و به عنوان کود سرک استفاده میشود.

3)همراه با آبیاری اول: در این مرحله از کودهای دارای هیومیک اسید به منظور توسعه ریشه ها استفاده میشود. کودهای اوریکس هیوم، میکرو آس و بیو هیومکس از جمله کودهای توصیه شده در این دوره میباشد.

4)بعد از برداشت گل: در این زمان کود ان پی کا 20-20-20 که حاوی 20 درصد نیتروژن، 20 درصد فسفر و 20 درصد پتاس است به همراه یک نوع کود حاوی آمینو اسید استفاده میشود.

5)نیمه اول بهمن: کودهای تقویت کننده در این مرحله مانند ان پی کا 20-20-20 به همراه آزومین یا آمینوسورن به صورت محلولپاشی توصیه میگردد. در این مرحله از افزودن کودهای اوره و نیتروژن بالا خودداری شود.

6)کود های حاوی پتاسیم بالا همراه با کودهای اکتیواتور و کمپلکس ریزمغذی میکروم به صورت محلولپاشی در این دوره استفاده میشود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
مقایسه