گوجه فرنگی گیاهی بومی آمریکای شمالی یا مرکزی است که در دوران استعماری اسپانیا به دیگر نقاط جهان منتقل شده است. این گیاه در علم باغبانی و از نظر نداشتن هسته در گروه سبزیجات قرار میگیرد. کشت و پرورش این گیاه به‌طور کلی، مساحتی حدود سه میلیون هکتار را به خود اختصاص داده‌است، که نزدیک به یک‌ سوم کل مساحت مختص به کشت تره‌بار در جهان است. گوجه فرنگی محصول فصل گرم بوده و دارای ریشه ای عمیق است و و در خاكي با زهكشي خوب، داراي ماده آلي زياد بسيار خوب رشد مي كند. pH مناسب رشد گوجه فرنگی 5/5 تا 8/6میباشد. به منظور تولید زودهنگام و مناسب گوجه فرنگی، گياهچه(نشا)هاي سالم و قوي گوجه فرنگي با روش نشاء كاري و در فاصله هاي مناسب از یکدیگر کاشته می شود. گوجه فرنگی از جمله محصولاتی است که کشت آن در گلخانه بسیار توسعه یافته است.

depositphotos 12744063 stock photo growing tomatoes

نوع خاک : 

گوجه فرنگی در زمین هایی که دارای خاک تازه و بکر باشند به عمل می آید ولی بایستی به حد کافی کود پوسیده حیوانی در یک هکتار زمین پخش کرده و خاک را برگردان کرد و در هنگام بهار 2 هفته قبل از کاشت مقدار 1200 کیلو کود شیمیایی مخلوط کودهای مختلف به نسبت 4 قسمت نیترات دوسود ، 2 قسمت سولفات دوپتاس و 6 قسمت سوپرفسفات به خاک داده و آنرا با خاک مخلوط می­نمایند ، می­توان به جای سوپرفسفات پودر استخوان مصرف نمود.

 

آبیاری گوجه فرنگی:

گوجه فرنگی برای رشد و نمو سريع خود و همچنين به خاطر محصول زيادی که توليد می کند نياز فراوانی به آب دارد .بر اساس آزمايشات هر بوته گوجه فرنگی گلخانه ای در طول دوره رشد 65 ليتر آب مصرف می کند. بنابراين برای هر مترمربع سطح زير کشت حدود 300 تا 340 ليتر آب لازم است. گیاه گوجه فرنگی باید هر هفته تا ده روز اگر باران نباریده باشد آبیاری شود. باغبانان باید طوری خاک را آبیاری کنند که 10 تا 12 سانتیمتر زیر خاک نیز خیس باشد. برای آبیاری گیاه گوجه ‌فرنگی ممکن است چندین روش آبیاری وجود داشته باشد که انتخاب روش مناسب آبیاری به مواردی چون در دسترس بودن تجهیزات مورد نیاز، اندازه و شکل زمین کشاورزی و باغ، مقدار و کیفیت آب در دسترس، موارد اقتصادی و… بستگی دارد. به طور کلی علاوه بر سیستم آبیاری سنتی، انواع سیستم های تحت فشار اعم از روش های مختلف آبیاری بارانی و قطره ای را میتوان در آبیاری گوجه فرنگی به کار برد.

suitable conditions for growing tomatoes 407x229

 

تغذیه و کوددهی:

رشد گوجه فرنگی در مزرعه به هفت مرحله تقسیم می شود که کشاورز با دانستن مراحل مختلف رشد گوجه فرنگی و شناخت نیازهای هر مرحله رشد گوجه، میتواند با داشتن یک برنامه غذایی مناسب، عملکرد محصول را افزایش دهد.

مرحله اول)پیش از کشت:

در این مرحله کوددهی با توجه به آزمایش خاک و نیاز های مزرعه انجام میگیرد. کودهای اوره، فسفر و پتاسه در این مرحله به خاک اضافه می شود.

مرحله دوم)قبل از انتقال نشاء به زمین اصلی:

کوددهی این مرحله به صورت غوطه ور سازی و فرو بردن سبد نشاء در محلول پوهوموس یا اکتیواتور یا هیومیک اسید انجام می شود.

مرحله سوم)آبیاری اول و پس از استقرار نشاها:

در این مرحله کود به همراه آب آبیاری در مزرعه توزیع می شود. کودهای پیشنهادی برای استفاده در این مرحله کود اوریکس هیوم ۷۳%یونان یا هیومات استرالیایی و یا پوهوموس آلمان یا اکتیواتور میباشد.

مرحله چهارم)مراحل اولیه رشد برگی:

کودهای ان پی کی 20 20 20، یا کود 0 44 18، یا کود 10 52 10، یا کود 18 25 25 در این دوره مناسب می باشد که بهتر است هریک از این کودها به همراه آمینواسید یا جلبک نظیر ماکسی و یا آلگامیکس و یا اکتیو فول مصرف شوند که مصرف این کودها هم بصورت آبیاری و هم محلولپاشی قابل مصرف می باشند.

مرحله پنجم)گلدهی:

در این مرحله از رشد گوجه فرنگی از کودهای ریزمغذی فول ترک و یا میکرو فول به همراه آمینو اسید ماکسی و مصرف کود های فسفر بالا بدون ازت مثل هایپر فوس  یا کودهای پی کی مثل نوتریکا یا فوسکا استفاده می شود.

مرحله ششم)تشکیل میوه:

کلسیم، ماده مورد نیاز این دوره رشد گیاهد است. کودهای کلسیم بر مایع کابور و یا کلسیم مایع 27 درصد ماکسی و یا کود کلسیزن در این دوره توصیه میگردد.

مرحله هفتم)دوران رشد میوه:

استفاده از کود پتاس بالا پروتوگرین ایتالیا و یا  43 5 8 ایدورپلنت، و یا کود پتاس بالا بیولکم و یا مکس گرو اسپانیا و یا انواع کود سولو پتاس در این مرحله انجام می شود. به طور کلی در مراحل پایانی رشد کودهای کلسیم و پتاسیم و به صورت محلولپاشی توصیه می شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

جستجو در سایت

درحال بارگذاری ...
بستن
مقایسه